Foto: Paul De Keyzer

Verslag van de winteruitstap op zaterdag 7 februari 2026.

Het was nog duister op die zaterdag ochtend 7 februari 2026 toen de wekker afliep. Vertrek van de bus aan de parking Den Brandt, Beukenlaan, Wilrijk, was immers voorzien om 08:30u. Dankzij de legendarische stiptheid van de KAVA Senioren, kon de bus zelfs vroeger vertrekken.

We verlaten de E34 en rijden via Ijzendijke richting Oostburg. Het zonnige weer nodigt ons al snel uit de bus te verlaten voor een eerste wandeling in het bijzonder natuurgebied

“Het Groote Gat “ ten zuidoosten van Oostburg.

Het Groote Gat- restant van de Brugse vaart, gegraven tussen 1501-1505- bestaat uit een grote kreek, omringd door rietvelden, struiken, hagen, knotbomen en nat grasland. Dit zorgt voor een afwisselend landschap, en dus een paradijs voor verschillende broedvogels en voor de vogelliefhebbers. Via een vlonderpad lopen we dwars door het Groote Gat: een mooie wandeling op het water met zicht op de uitgebreide waterpartijen en eilandjes en vogels in de verte.

We rijden even verder en houden halt bij het weilandreservaat “De Blikken”. Via een verborgen pad tussen grondwallen en meidoornhagen bereiken we de “Sluiswachter ”-kijkhut. Vanhier genieten we van een 180° uitzicht op het reservaat met 45 ha aan weilanden, eilandjes, kreekjes, gevormd door de eb-en vloedbewegingen sinds de overstroming van het gebied tijdens de Tachtigjarige Oorlog. Hier spotten we duizenden vogels van alle soorten op het water, op eilandjes, in de lucht. Gewoon geweldig!  Het ligt dan ook moeilijk deze betoverende plek te verlaten.

Maar men verwacht de groep in het restaurant Spuiplein 41 te Breskens voor de lunch om 12:00u. Op het menu een keuze van 4 tapa’s, twee koude (sashimi van tonijn en buratta) en twee warme (gegrilde gamba’s en ribbetjes). Heerlijk gegeten in een fraaie omgeving.

Met vernieuwde energie stappen we de bus terug op naar onze laatste bestemming, waar we zo naar uitkijken: het unieke natuurgebied Waterdunen.

Dit is niet zomaar een natuurgebied. Het project Waterdunen is een natuurgetijdengebied van 350 ha groot en het antwoord op heel wat uitdagingen uit voorbije jaren zoals een zwakke zeewering, een slabakkende economie en leefbaarheid in de regio en de teloorgang van getijdennatuur tgv de Westerscheldeverdiepingen.

De speciale innovatieve getijdenduiker, waar de gidsen terecht met trots over spraken, zorgt dat het water uit de Noordzee gecontroleerd en op veilige wijze vanuit de Westerschelde (zeewater) het land binnenstroomt en bij eb weer uitstroomt. Zo ontstond met de jaren een getijdenzone met zout water, kustverdediging, recreatieve voorzieningen, en een zone die is gereserveerd voor zoutwaterproeven ( Kustlab). Door de dagelijkse inwerking van eb en vloed heeft zich een landschap gevormd met zoutmoerassen, kreken, zandbanken en wadplaten en ondiep water. Met het instromende zeewater komt ook massaal voedsel binnen zoals wormen, krabbetjes en garnalen: een 5 sterren restaurant voor vogels, die hier massaal op afkomen en een lust voor de vogelliefhebbers.

Vanaf de parking aan Puijendijk wandelen we langs het natuurgebied. Gids Bart vertelt ons over het ontstaan van het project Waterdunen en zijn bewoners.

Het schijnt dat er een graspieper te horen was. Goede oren, die Bart.

Verderop houden we halt aan de Koekeloerehut, een kijkhut met 180° uitzicht op de waterpartijen. Vanuit de vogelhutten kijken we de vogels van dichtbij zonder dat zij ons zien.

Rustig lopen we verder naar die speciale 4 kokers-tellende getijdenduiker. Zo te zien niets bijzonders, maar men komt van alle hoeken van de wereld om te zien hoe die Nederlanders dat klaarspeelden.

Via 3 kokers loopt het Westerscheldewater het gebied in en uit. Schuiven regelen het waterpeil in het getijdengebied via een computersysteem op basis van de waterstanden in de Westerschelde en in Waterdunen. Deze getijdenduiker is onderdeel van de waterkering, vandaar de hoge eisen aan de goede werking ervan.

Nog even een trap op om bovenop de dijk van het uitzicht op de Westerschelde en de zeelucht te genieten. In een kreek aan de ingang van de getijdenduiker spotten we een groep witbuikrotganzen, maar ook een dodaars.

Al die trappen op en af hebben ons weer heel wat energie gekost. Tijd dus om de nodige joules bij te tanken in de nabijgelegen brasserie van “Molecaten Park Waterdunen”.

Luc VdK